Skip to content

Reforma systemu płatności dla lekarzy Medicare

2 miesiące ago

550 words

W lipcu ubiegłego roku, po intensywnym lobbingu ze strony grup lekarzy, Kongres po raz kolejny wkroczył, aby uniemożliwić lekarzom, którzy zapewniają opiekę pacjentom Medicare, obniżenie opłat o 4,5%. Kongres odpowiednio obawia się potencjalnych problemów związanych z dostępem do opieki, które mogą wynikać z takie obniżenie opłaty. Ale chociaż wpłacanie więcej pieniędzy do tego samego zepsutego systemu refundacji lekarzy może kupić prawodawcom trochę więcej czasu na zaspokojenie potrzeby nowego – pomocnego tylko wtedy, gdy wykorzystają go do wyznaczenia kierunku dla nowego systemu – to także sprawia, że ostateczne rozwiązanie jeszcze droższe, ponieważ Kongres zapewnia fundusze tylko na pokrycie kosztów bieżącego roku, a nie na bieżące koszty. Kiedy w styczniu 2010 r. Zostaną wprowadzone najnowsze korekty, płatności lekarzy powinny powrócić do najniższego poziomu, jaki osiągnęliby, gdyby nie tymczasowe łaty; oznaczałoby to obniżenie opłat o 20%. Chociaż trudno sobie wyobrazić, że tak naprawdę drakońskie cięcie rzeczywiście występuje, jeszcze trudniej jest wyobrazić sobie, co Kongres przygotował w odpowiedzi na to ostatnie zagrożenie. Medicare początkowo opłaciło lekarzowi, podobnie jak wszystkie jego zwroty, kwoty, które historycznie obciążały poszczególne usługi opieki zdrowotnej. W 1984 r., Kiedy program został przesunięty z opłaty uzależnionej od opłat dla szpitali, wprowadzono stosowanie wskaźnika Medicare Economic Index – miara rocznej zmiany, jaką lekarze muszą ponieść w związku z kosztami praktyki – w celu aktualizacji refundacji lekarzy . Ta zmiana oznaczała początek coraz większej rozbieżności między refundacją lekarzy przez Medicare a zwrotem kosztów przez innych dostawców.
Trend w większości refundacji Medicare dotyczył płatności pakietowych. Przyjęcie w 1983 r. Potencjalnego systemu płatności za opiekę szpitalną w szpitalu – opartego na z góry ustalonych stawkach zwrotu kosztów hospitalizacji według stanu pacjenta (sklasyfikowanego w grupie związanej z diagnozą lub DRG) – było początkiem tego procesu, oraz Od tego czasu powiązane podejście zostało rozszerzone na płatności kapitałowe na leczenie szpitalne, ambulatoryjną opiekę szpitalną, opiekę nerek, opiekę domową i opiekę domową w domu opieki. Ostateczna płatność pakietowa to jednorazowa płatność, która obejmuje wszystkie usługi Medicare, takie jak te stosowane w ramach Planu Medicare Advantage.
Istnieją pewne obawy, że organizacje oferujące usługi mogą dążyć do zwiększenia swoich dochodów przez niewłaściwe zwiększenie liczby, świadcząc usługi pacjentom, którzy naprawdę ich nie potrzebują, ale strategia ta jest ogólnie uważana za mniej prawdopodobne, że odniesie sukces w przypadku usług, za które organizacje dostawców otrzymują płatności pakietowe niż z uprawnionymi do dyskretnych płatności. Ponadto wprowadzono pewne zasady ograniczające prawdopodobieństwo, że usługodawcy będą próbować takiej taktyki – na przykład zakaz zwrotu kosztów hospitalizacji z powodu tej samej diagnozy w ciągu 30 dni od pierwotnego dopuszczenia, chociaż dopuszcza się szereg wyjątków odpowiednie readmisje.
Historia płatności lekarzy w ramach Medicare podążyła inną drogą. Chociaż był czas w latach 80., kiedy w programie rozważano wykorzystanie DRG do obliczania opłat lekarzy i szpitali, jak dotąd nie było poważnych ruchów w tym kierunku
[hasła pokrewne: kolejka skierowań do sanatorium, forskolina skutki uboczne, lekarz od kręgosłupa ]

Powiązane tematy z artykułem: forskolina skutki uboczne kolejka skierowań do sanatorium lekarz od kręgosłupa